Bulutların Gözyaşı Şiiri - Bekir Erçalışkan

Bir bulut geldi, çöktü kirpiklerimin ucunda;
Bulutların gözyaşlarında karıştı kokun, gözyaşlarıma...
Birkaç damla yaş süzüldü yanaklarımda;
Bulutların gözyaşlarında karıştı kokun, gözyaşlarıma...

Bir çaresizlik çöreklendi, sessiz sedasız yüreğime,
Bir hüzün buğusu çöktü aniden, göz bebeğime.
Bir çağıltı göz pınarlarımda, ortak oldu sessizliğime;
Bulutların gözyaşlarında karıştı kokun, gözyaşlarıma...

Bir kelebek çırpınışında bırakıp yüreğimi, çekip gittin;
Yüksüz bulutlar gibi, bir ömür tenine hasret ettin.
Pervaneler gibi hicran ateşinde, ölüme ittin;
Bulutların gözyaşlarında karıştı kokun, gözyaşlarıma...

Bir üveyiğin yalnızlığında yaşadım kimsesizliğimi,
Ormanların kuytularında gizledim sensizliğimi;
Dağların doruklarında haykırdım sessizliğimi!
Bulutların gözyaşlarında karıştı kokun, gözyaşlarıma...

Geçip gidiyor acımasız yıllar, ömür defterinden,
Memnun ki giden, dönmüyor geri seferinden...
Sensiz geçen ömrümün son demlerinden,
Bulutların gözyaşlarında karıştı kokun, gözyaşlarıma...

Dön artık, beklemekten vuslatı, yoruldu yüreğim;
Gel ki bitsin bu firak, sensin benim tek dileğim;
Son defa sarmadan seni, gözüm açık gideceğim!
Bulutların gözyaşlarında karıştı kokun, gözyaşlarıma...

04.05.2026
09:47