Bulutların Direnişi Şiiri - Gülcan Arıkan

Güneş olup ısıtmasını
Rüzgâr olup esmesini de bilirdik
Hep içimize attık efkârı
Kederli mektupları yürekte biriktirdik,
Eski bir fotoğrafın hüznünde
yâd ederken geçmişi hasretle,
Giden baharlara ağladık hep,
Gidenin bizden götürdüklerine bir de
Yitik bir zamanın hüznüyle...
Mutsuz sonla biten filmlere ağladık
Arnavut kaldırımlı sokakların
O kederli hikâyesinde...

Kâğıtlara yazılmış onlarca sitem
Bu dünyaya bizden yadigâr,
Hiçbir şiir iyi gelmiyor
Hiçbir şarkı da gülümsetmiyor bu aralar...
Tepesinden şapkası çoktan atılmış;
Sevincinden eksiltilmiş 'a' harfi gibiyiz
Yakamızda yaşamın yükü,
Yüreğimizde yitip giden zamanın yası,
Savrulduk belki başıboş
Gökyüzüne savrulmuş;
Kağıttan uçaklar misali.
Yağmur olup yağmasını da bilirdik,
Bulut olduk direndik...