bir ağacın altında
üç adam
oturmuş
kırkından sonra
akşama sarılıyorlar
birinci adam gözlerinde uykuyu
Beş yüz kırlangıç kanat çırparken yüreğinde
bakışlarında hüzün var
ne sevdalar döndü dolaştı etrafında
saçına güller takanın
hüzün var
eksik gülüşlerinde kara kuru çocukların
Azı çoğu olmaz sağ olmanın
Nefes almakta güzel
Nefes vermekte
İçimizde bir üfürüm
Dışarıda bir hayat
Çokluğunda
Düşünüyorum dört nala seni, yoldasın...
şu defteri uzatsana
kalemin ucunda kırgınlık günleri
yastığa baksana, ne kadar yorgun
nefes ver hadi durma, duldasın
rüzgar kesiyor ayaklarımı, beni durdurma
Şimdi sen çok uzaklardan geliyorsun
ve ben bir uçak hangarında
rehin tutuluyorum
gökyüzünde uçan turnaların kanadı kırık
inan ki seni düşünüyorum
dört duvar arasında
Bir ömür boyu
Görmek istemedikleri vardır
İnsanın
Engellemek istedikleri
Yanına yaklaştırmadıkları
Ümide Yol Gösteren
Çünkü sen bana iyi gelirsin
kavurucu sevdaların yazıcısı ellerim
bebeksin gözlerime
ümide yol gösterensin sen
Urgan
Bizim yazımız eski dilde yazılıdır sevgili
kışımız kalem titretir şiirde
geçmiş zaman aşklarından çıkagelir yolumuz
düşün ki ağlasa yeryüzü
Erken vakitlerde erdiğimiz vuslat mı yeşertiyor ovaları
Ürünler filizlenirken yerimizde durduran nedir bizi
Mutlu zamanların ertesinde
Tembelliğin şarkısıyla döndüğümüz diz boyu mısralar
Ve içimizdeki bir çift turna
Bilmiyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!