Bu Siyah Gölge Şiiri - Kasım Kobakçı

Karanlığın gölgesinde, hüzün çalanın izinde,
Sunulan umut, neşenin tam üstünde,
Merdiven dibinde biten dikenler, tüm gücüyle,
Ağacın giysisini öfkelendirdi düzenin,
Simsiyah bahçeler.
*
Yineledi saygı duruşunu amma,
Açık ve seçik bir şekilde,
Güvensizliği, gün ortası gibi..
*
Parıldama mevzuunda,
Affedilebilirdi muhtemelen,
Ürpertici hissi acının,
Tuzak olduğu için dar görüşlülük.
*
Peki, ya bu siyah gölge?