bu sana yazdığım son şiirim iyi dinle
sen benim canımı defalarca yaktığında
hiçbirsey olamış gibi sana gülümsüyordum
sana sarılıp o mis gibi kokan saclarını öpüyordum
sana sımsıkı sarılıyordum kalbim kalbine denk gelsinde
belki ozaman kalbimdeki cam kırıklarını hisedersin
her nefes aldığımda nasıl canım yandığını anlarsın diye
kac kez göz yumdum ihanetlerine bilmiyorum sandın değilmi
sahildeki dalgalara sor feryatlarımı
kaldırımlarda saatlerce gözyaşlarıyla hıckırıklara boğulduğumu
kimseye birsey söyleyemedim nasılsın dediklerinde
iyiym diyemedim boğazım da düğüm oluyor gözlerim doluyor du
sessizce uzaklasıyordum attığım her atımda göz yaşlarımı tutamıyordum
ben sana kıyamazken sen benim cellatım oldun
umutlarımın katili yarınlarımı caldın benden
al yalan sevgin senin olsun ne olur bana yarınlarımı
umutlarımı yüzümde kaybolan masum gülüşlerimi geri ver bana
herkes uyurken ben pencere önünde sabahlamak istemiyorum
kalbimden ihanetini yalan sevgini de al giit senden dair birsey bırakma bende
tıpkı yaşama hevesı bırakmadığın gibi
ama unutma sen benim ahımı aldın
bir ömür ahım ile yaşa
ben seni coktan öldürdüm içimde
göz yaslarımla yıkadım seni
şimdi git gözüm görmesin seni
haa şunu da unutma birgün sen cehenneminde yanarken
sakın beni arama
biliyorsun ben aptalım inanırım kanarım yalanlarına
dayanamam koşup gelirim sana
ama ben o cehennemler cok yandim
şimdi uzaklarda biryerlerde
senin acılar içinde pişmanlıklarını izleyeceğim
hoşca kalda demek gelmiyor içimden
hadi git yoluna hadı git
YAZIK SENİN İÇİN dökdüğüm göz yaşlarıma
bugün öyle son defa baktım seninle evllilik cuzdanımıza
gözümde yaşlar ile ateşe verdim
biliyormusun alevler içinde resimlermizi görünce
bende aynen böyle yandım yıllarca alevler içinde
sende birgün böyle ateşlerde yanarsin insallah diye
dualar etim gözyaşlarım süzüldü yanaklarımdan
kac gece kızım ağlayarak uyudu anne diye
boğazımda duğum gözlerimde yaşlar ile
sallayarak uyuttum hep kızımızı
oğlum kosup sarılıyordu bana ağlama baba diye
söylesene nasıl kıydın bize değdimi tercih ettiğine
şimdi kalemini kırdık bugün alevler içinde yanma vakti sende
duydumki evleniyormuşşun o beyaz gelinliğini giymişşin
biliyorlarmı o gelinliğin kanlar içinde olduğunu
arkadana öldürdüğün celladı oldugun bir hayat bıraktığını
bu sana son sözlerim sen diye birsey kalmadı
sen pişmanlıklara hasp olurken biz
yeni bir sabaha yeni doğan bir güneş ile baslayacagız yarınlara
umarım birgün yaşattığın yaşarsın
hasbi allahu venimel vekil
Kayıt Tarihi : 10.2.2026 17:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
bu sana son şiirim




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!