Bre Büzüktaş Şiiri - Kasım Kobakçı

Cebin iki kuruş gördü, şımardın,
Daha dün kapımda, kedi kadardın,
Menfaat peşinde, az mı koşardın,
Şimdi bey mi kesildin, bre büzüktaş?
*
Benim nazarımda, bomboş bir çuval,
Bırak bu cakayı, biraz ibret al,
Ufak bir fırsatta, olursun çakal,
Şimdi bey mi kesildin, bre büzüktaş?
*
Daha dün, komşunun külüne muhtaç,
Sanki miden delik, gözlerin hep aç,
Şimdi başımıza, oldun sırma taç,
Şimdi bey mi kesildin, bre büzüktaş?
*
Aynaya bakmaya korkar, o yüzün,
Kendinden bihaber, sahtedir sözün,
Hileyle hurdayla, boyanmış özün,
Şimdi bey mi kesildin, bre büzüktaş?
*
Dostluğun sofrası, sana dar geldi,
Yediğin lokmalar, bağrımı deldi,
Nankörlük bedende, coşan bir seldi,
Şimdi bey mi kesildin, bre büzüktaş?
*
İnsanlık dersinden, sınıfta kaldın,
Cahillik gölüne, kökünden daldın,
Gidip de, şeytandan akıllar aldın,
Şimdi bey mi kesildin, bre büzüktaş?
*
Anlamam, benimle derdin ne senin,
Sönük bir muma, eş döner bedenin,
Yoktur, cüzdanından başka kefenin,
Şimdi bey mi kesildin, bre büzüktaş?
*
Fırsatını bulup, kuyuya attın,
Dostluğun adını, ucuza sattın,
Yalanla dolanla, çamura battın,
Şimdi bey mi kesildin, bre büzüktaş?
*
Yüzüme gülerek, arkamdan vurdun,
Şeytanın izinde, bir yuva kurdun,
Bozuk bir saatten, farksızdır yurdun,
Şimdi bey mi kesildin, bre büzüktaş?
*
Yapılan iyilik, buhar mı oldu,
Kalbine arsızca, kibir mi doldu,
Senin bahçende, gül erkenden soldu,
Şimdi bey mi kesildin, bre büzüktaş?
*
Yüze dost görünen, gizli yılanlar,
Aramızda gezer, böyle yalanlar,
Boşuna havlayıp, boşa dalanlar,
Şimdi bey mi kesildin, bre büzüktaş?
*
Mevsimler devrildi, aylar da geçti,
Bu garip gönlüm, o zehrini içti,
Korkaklık üstüne, pelerin biçti,
Şimdi bey mi kesildin, bre büzüktaş?
*
Son sözüm sanadır, ey tatlı kurnaz,
Bu bozuk terazi, bu yükü tartmaz,
Senin gibi, sahte dost bana kalmaz,
Şimdi bey mi kesildin, bre büzüktaş?