Para dik durunca hayat okunmuyor.
Bir yanım cennet, bir yanım cehennem arafta kaldım.
Zar hep yek geliyor.
Güvercinimin taklası umut olsa da,
dedim ya, bozuk param hep dik geliyor.
Hayat, sen ne çabuk harcarsın.
Nemrut kader yazarken,
gücünü mutlak bilir,
kendi ilahlığında ezse de güçsüzleri,
kaderin üstünde yazgıyı mı? Bilmez.
Kaderin üstündeki kaderdir bizi koruyan.
Karıncanın savaşı ateşin içinde Nemrut’a karşı.
Zayıf olan galipdir bu yolda,
sinek vurmuştu ya aynasızı!
Gücüyle konuşanlar perde arkasına gizlense de,
günü gelir ve farş olurlar.
Bir gönül duasıdır zalimi açan...
Zaman aralarken perdesini,
bütün gizler dökülür çarşafına.
Yedi kollu canavar, zaman aksa da ölmüyor
zalim ölse de doğar
foseptik çukuruna yağar.
Kayıt Tarihi : 7.06.2026 11:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!