Boşu Boşuna Şiiri - Müslüm İnan

BOŞU BOŞUNA

Efkârın da bir sesi varmış.Bir şarkı çalar,gece susar;geçmiş oturur karşına.

Sevdiğini özlersin.Beklersin.Zaman ilerlemez,içinde birikir.

Bir kusur işler sevdiğin, affedersin.Bir daha işler, yine susarsın.Çünkü bazı suskunluklarsöz bittiği için değil,sözün artık hiçbir şeyi değiştirmeyeceğini bildiğin içindir.

Sonra bir günaynı kapıya bakarsınama içindeki insan değişmiştir.

Bir kelime düşer diline:

Git.

Ne öfke,ne gurur,ne sevgisizlik...

Sadece insanınkendinden daha fazla eksilmek istememesidir.

Gidersin.

Ardında yarım bir konuşma,söylenmemiş sözlerve bir şarkı kalır.

Yol uzar,özlem peşinden gelir.

O zaman anlarsın:

Bazı insanlar hayatımızakalmak için değil,içimizde bir kapı açmak için girer.

Bazı sevgiler bitmez;sadece başka bir yere taşınır.

Ve geriyebir türkü kalır.

Bir de şu:

Belki boşu boşuna değildi.Ama artık burada durmanınbir anlamı yoktu.