Boşanmadan Önce Şiiri - Sadık Kocabaş

Gönül pazarında hile yaptınız,
Kendi putunuza ne ara taptınız?
Doğru yoldan çıkıp kibre saptınız,
Ruhlar esir düştü boşanmadan önce.

Biri ben dedikçe öbür ezildi,
Hırsın defterine nefret yazıldı,
Temeli çürükse mezar kazıldı,
Huzur firar etti boşanmadan önce.

Cüzdanı dert edip canlar yaktılar,
Kadın bir köleymiş gibi baktılar,
Vefayı bir kenar köşe attılar,
Vicdanlar kurudu boşanmadan önce.

Çocuğu bir zincir kalkan sandılar,
Kendi hırsıyla da nara bandılar,
Nefsin kuyusunu her an andılar,
Yürekler taşlaştı boşanmadan önce.

Konuşmak dururken susup pustular,
Zehirli dilleri evde kustular,
Bensiz yaşayamaz deyip bastılar,
Haller harap oldu boşanmadan önce.

Kalemsiz Şair der söner ferimiz,
Mertçe söylenmeli her bir yerimiz,
Hani nerde kaldı helal terimiz?
İnsanlık can verdi boşanmadan önce.