Önce saygı, Önce edep Şiiri - Ömer Tural

ÖNCE SAYGI, ÖNCE EDEP

Önce kendi özünden başla ki yola,
Ruhuna saygı duy, verme hiç mola.
Emanet bu beden, düşme her hala,
Kendini bilmeyen, kulu ne bilsin?

Aile bir kale, sevgi harcıdır,
Eşe hürmet etmek, İslam borcudur.
Anaya, babaya vefa tacıdır,
Evi bilmeyen, yolu ne bilsin?

Gönül kırma sakın, Kâbe evidir,
Güler yüz Mümin’in sönmez feridir.
Komşu hakkı demek, hakkın yeridir,
Haddi bilmeyen, dalı ne bilsin?

Karınca incinmez gerçek erinden,
Çevreye hürmet et, canı derinden.
Her mahluk bir ayet, kendi yerinden,
Halkı bilmeyen, Hak’kı ne bilsin?

Karagöllü TURAL der; edeptir asıl,
Saygı ile geçer her vakit, fasıl.
Kıyamette sorulur, amel ne nasıl?
Özü bilmeyen, hali ne bilsin?

Ömer TURAL