Bön Bön Dalgın Şiiri - Kasım Kobakçı

Gözler dolu,
Boş bakışlar.
Gökler ulu,
Kör alkışlar.
*
Sessiz gece,
Dağlar uyur.
Bir tek hece,
Sırlar duyur.
*
Kin bitmedi,
Aktı çağlar.
Kim gitmedi?
Yaktı bağlar.
*
Çöl toz batık,
Soldu renkler.
Dağlar çatık,
Doldu dertler.
*
Gökyüzü har,
Donuk günler.
Saf beyaz kar,
Konuk tenler.
*
Saf yürekler,
Uçtu kuşlar.
Çok beklerler,
Geçti yıllar.
*
Sis çökerken,
Yitik sesler.
Yaş dökerken,
Bitik gözler.
*
Yüz sarardı,
His vuruldu.
Gün ağardı,
Ses kuruldu.
*
Kış geliyor,
indi karlar.
Taş deliyor,
Dindi harlar.
*
Akıl durdu,
Zor geceler.
Sertçe vurdu,
Kör heceler.
*
Tozlu raflar,
Sırrı gizler.
Buzlu saflar,
Paslı izler.
*
Gölge sızdı,
Nur azaldı.
Çöl de kızdı,
Sır çoğaldı.
*
Sustu alem,
Ses duyulmaz.
Soldu kalem,
Söz koyulmaz.
*
Bön o dalgın,
Sorar akıl.
Söz hep salgın,
Yorar nasıl?
*
Ateş söndü,
Kül savurdu.
Göktaş döndü,
Gül kavurdu.
*
Kum savurur,
Yürek deşer.
Mum kavurur,
Rüzgar eşer.
*
İlk nefeste,
Can bedende.
Kan kafeste,
Şan gidende.
*
Kör bakışır,
Şaşkınlıkla.
Zor çakışır,
Taşkınlıkla.
*
Ah kör yüzler,
Boş boşundur.
Vah sol gözler,
Loş loşundur.
Bön bakışlar.
*
Bakış dalgın,
Aktı ağıt.
Alkış salgın,
Yaktı bağıt.
*
Loş sokakta,
Kör düğümler.
Boş ayakta,
Sır çözümler.
*
Yüz donuktu,
Aklı şaşkın.
Söz konuktu,
Haklı taşkın.
*
Çamlar ulu,
Dağ aşılmaz.
Damlar buzlu,
Çağ şaşırmaz.
*
Gökyüzü pus,
Yüzler asık.
Çok sese sus,
Sözler kısık.
*
Saf yürekli,
Uyandı can.
Has bezekli,
Boyandı kan.
*
Sessizce yat,
Yok düşünce.
Issızca kal,
Tok gülünce.
*
Çöl bakışlar,
His yoruldu.
Göl alkışlar,
Ses kuruldu.
*
Kış geçerken,
Erir karlar.
Yaş biçerken,
Serer harlar.
*
Akıl durgun,
Zor sabahlar.
Sertçe vurdun,
Kör silahlar.
*
Toz rafında,
Sır saklıdır.
Boş safında,
Çöl haklıdır.
*
Gölge kısa,
Dert basılmaz.
Çölde yasa,
Çul asılmaz.
*
Göz sihirli,
Söz duyulmaz.
Çöl zehirli,
Köz davlumbaz.
*
Göz uzakta,
Akıl dondu.
Söz tuzakta,
Sınır kondu.
*
Bükük çamlar,
Kilit paslı.
Çökük damlar,
Yiğit yaslı.
*
Kum savurdu,
Şaştı yeller.
Mum kavurdu,
Taştı seller.
*
İlk günlerde,
Can bedensiz.
Zor yönlerde,
Şan kefensiz.
*
Saf bakışlar,
Durdu şaşkın.
Laf çakışlar,
Yordu aşkın.
*
Vah o çağlar,
Niye şaşkın?
Ah ki dağlar,
Şöyle taşkın.
Bön bön dalgın.