Seni ilk gördüğümde
adını bile bilmiyordum…
Sadece gözlerine bakmıştım bir an ve takilip kalmiştım
İnsan bir yabancının gözlerine
bu kadar uzun bakmamalıymış,
bunu sonradan öğrendim.
Dibe batmak deniyor ya,
hani denizin dibine değil de
kendi içinin en karanlık yerine inmek…
Ben senin o derin bakışlarında
öylece battım.
Çırpınmadım bile.
O karanlik suda boğulmak istedim
Gözlerin vardı karşımda;
içinde biraz gece,
biraz yağmur,
biraz da benim bilmediğim
eski bir hüzün…
Ben o hüznün
bana ait olmadığını biliyordum.
Ama bilmekle yapmak
aynı şey değildi.
Ateşin yaktığını biliyordum,
elimi uzattım.
Uçurumun aşağıda olduğunu biliyordum,
bir adım daha attım.
Senin bana ait olmadığını belki
ilk günden beri biliyordum…
Yine de
gözlerine baktım...
Kendimi kurtaracak kadar akıllıydım,
ama kurtulmak istemeyecek kadar
âşık.
Sonra ne oldu biliyor musun?
Sen yürüyüp gittin,
ben olduğum yerde kaldım.
Giden sen değildin sadece;
senden sonra
gözlerimi kapattığım her yerde
biraz daha sana döndüm.
Ben seni ilk gördüğüm anda sevmedim
Gözlerinde
kendime ait bir hücre buldum.
Kapısı açıktı …
Girdim o açık kapıdan
çıkmadım.
Çünkü bilmekle yapmak
aynı şey değildi.
Ben özgür olduğumu biliyordum.
Ama…
Sezen fısıdadı durdu kulağıma
Ben sende tutuklu kaldım...
Ömer Albayrak Hayat MrKayıt Tarihi : 25.08.2026 18:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!