Şiir bu, kuralları yıkıp da geçmekmiş hep,
Uyağı, heceyi, vezni silip atmak tümden,
Fakat, sen, bize serbestliği öğrettin şimdi.
Bize öğrettin; kalıplardan uzaklaşmayı.
*
Anlam kazandı mısramız, senin gelişinle.
Seni kabul ettik, kuralsız her bir halinle.
Sevdik seni, ölçüden kaçan lügatlerinle.
Bize öğrettin; uyaksız, özgürce yüzmeyi.
*
Sen güldün, biz ise ağladık; aruz yüzünden,
Sen coştun, biz hece saydık; şu bitmez kederden,
Sen koştun, biz hapsolduk; on dörtlük hücrelerden,
Bize öğrettin; her zaman serbest düşünmeyi.
*
Kafiyeye daima sımsıkı bağlı kaldık.
Alay edercesine, serbest nazıma daldık.
Zincire meydan okumak için yola çıktık.
Bize öğrettin; yırtmayı bunca eski ağı.
*
Bazen, seni anlamadık, zorla hece saydık.
Ama, bana inan.. seni mısralara yaydık.
Özgürlüğü kazıdık bizim her günümüze.
Bize öğrettin; serbest dolaşmayı dillerde.
*
Serbest nazım dedik biz bu esneyen şiire.
On dörtlük bir hücreye tıktık onu gizlice.
Garip değil mi, kuralsız derken düştük dile.
Bize öğrettin; zorla hece saymayı bizzat.
Kayıt Tarihi : 2.08.2026 12:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!