Bitmez Ruhun Cefası Şiiri - Kasım Kobakçı

Bazen aklım, delice tutulup tapar yare,
Kimi zaman, nefretim suratını dağıtır,
Yüreğim, merhem sürer kanayan o biçare,
Öfkem ise, durmadan hep belayı çağırır.
*
Halimiz budur, inan yollarımın sırdaşı,
Ruhumun aydınlığı, kalbimin can incisi,
Bazen ruhum toy kalır, bulamaz tek kardaşı,
Bazen de hiddet saçar, o kentin eğlencesi.
*
Gönlüm feda etmeye hazırdır, tüm varını,
Şiddetim, suratına tokadı çarpar geçer,
Kollarım sarmak diler, o sonsuz baharını,
Cinnetim, zehir saçar nefesi keser biçer.
*
Vaziyet epeyce zor, dertlerimin ortağı,
Dünyamın güneşi, o ömrümün şahikası,
Bazen çocuk misali, yeşertir kör batağı,
Bazen de canavardır, lafların fiyakası.
*
Tutkularım bağırır, kalbim ona delidir,
Cinlerim tepemdedir, ezerim o kafayı,
Şefkatim sular seller, rüzgarların selidir,
Hiddetim yıkar geçer, bozarım o sefayı.
*
Manzara epey tuhaf, ömrümün tek neşesi,
Gecemin yıldızları, karanlığın feneri,
Ruhum yavru ceylandır, titrer hüznün köşesi,
Kötülüğüm zalimdir, darmadağın her yeri.
*
Merhamet kucak açar, sızlayan o vicdana,
Gözüm döner aniden, patlatırım çeneyi,
Yüreğim şifa sunar, damardaki al kana,
Öfkem ise, mahveder kurduğum efsaneyi.
*
Gidişat karışıktır, dertlerimin yareni,
Evrenimin ışığı, umudumun rotası,
Ruhum uslu sabidir, incitmez tek dikeni,
Kimi zaman gaddardır, patlar öfke bombası.
*
Hislerim alev alev, canı yola sererim,
Delirince aniden, tozu dumana katarım,
Muhabbet deryasında, yare güller veririm,
Cinnetim taştığında, karanlıklara atarım.
*
Tablomuz budur ey can, hayatımın anlamı,
Ruhumun bahçeleri, çöllerimin vahası,
Kimi zaman masumum, atarım bütün gamı,
Kimi zaman iblisim, bitmez ruhun cefası.