Bitmeyen Sevdamız Şiiri - Kasım Kobakçı

Yürekte bitmeyen sevdamız yaman,
Gurbet ellerinde durmaz yanarım.
Tütüyor dağlarda incecik duman,
Kalbimden süzülen yaşı anarım.
*
Uzakta hudutlar yolumu kesti,
Dağların başında poyrazlar esti,
Soğuklar dondurup tenimi deşti,
Kavuşma vaktini her an sayarım.
*
Nöbet tepesinde aşılır yollar,
Yuvayı saracak sımsıcak kollar,
Vuslata şahittir tomurcuk dallar,
Yarimin yüzünü durup sorarım.
*
Erzurum dağında karlara battık,
Tüfeğe sarılıp sipere yattık,
Menzilin uğruna şafaklar attık,
Gurbetin yükünü kalbe sararım.
*
Sabrımız tükenip vakitler darsa,
Ömrümüz adanıp yuvaya varsa,
Kavuşmak sevinci kalpleri sarsa,
Hasretin bağını kökten kırarım.
*
Turnalar süzülüp yurda uçacak,
Bulutlar dağılıp ışık saçacak,
Aydınlık ufuklar bize açacak,
Sılaya dönmeye hayal kurarım.
*
Nehirler misali kükreyip taştık,
Buzlu dorukları yürüyüp aştık,
Zorlu yokuşlarda hayretle şaştık,
Sevdamın sesini kalpte duyarım.
*
Ayrılık acısı canıma yetti,
Kederli fırtına uzağa gitti,
Çekilen çileler nihayet bitti,
Dua kervanına ruhu katarım.
*
Şehrin tüm yolları bahara erdi,
Ağaçlar rengarenk meyveler verdi,
Yiğitler omuzdan yükünü serdi,
Yarimin uğruna dağlar yararım.
*
Sımsıcak yuvaya ulaşma anı,
Şerefle koruduk aziz vatanı,
Rahmetle andık hep şehit yatanı,
Vuslatın yoluna gurur yayarım.