Birlikte Yaşlanabilmek Şiiri - Mustafa Alp

saçına ak düşer de
ayna senden önce söyler gerçeği,
sen susarsın.
çünkü bazı kabullenişler
sessiz yapılır.

gözlerin dolar,
ama dökmezsin
erkeklikten değil,
alışkanlıktan.
insan en çok
kendine ağlamayı öğrenir.

sevgiye muhtaçsındır,
ama dilin varmaz istemeye,
çünkü bilirsin,
istenen şeyin tadı
bulunan kadar güzel değildir.

seviyorum demek değil mesele,
o sözün
bir sabah çayında,
bir akşam yorgunluğunda
yerini bulmasıdır.

uyandığında
yanında biri olsun istersin.
büyük laflar eden değil,
üstünü örten,
sessizce kalan biri.

aşk.
gençken yangın sanılır,
yaş aldıkça anlarsın.
üşüyünce üstüne çektiğin
bir battaniyedir.

bir omuzdur,
dünyayı susturan.
bir eldir,
titreyince daha sıkı tutan.

yaşlı bir adamın hayali
eskisi gibi sevilmek değildir artık.
onun derdi
yarım kalmamaktır.

bir sofrada iki tabak,
bir yastıkta iki nefes.
ve en çok da
gitme demeden
kal diyebilen biri.

mesele yaşlanmak değil,
birlikte yaşlanabilmek.

yoksa herkes yaşlanır.
ama herkes
aşkı yanında taşıyamaz.

en büyük yalnızlık,
kimsenin olmaması değil,
yanında biri varken
kendine yer bulamamaktır.

aşk.
gençlikte ateş,
yaşlılıkta sığınak.

ve insan,
en çok
geç kaldığını anladığında
sevmeyi öğrenir.

✍️