İki cihanda ömür alır bu hicran
Ömrümden sakınırken ömrümden etme beni
Gözlerim düşe kalka arar seni her zaman
Özlemle yanar iken közümden etme beni
İster bahar desinler, ister güz diyelim biz
Bahar gelsin de gülmesin yüzün ,
Beni viran edip çekip gittin,
Derdine derman olmasın sözün,
Beni viran edip çekip gittin.
Sevdan ateşmiş, koru da yalan,
Namerde bel bağlama, ipi çürük olur,
Darda bırakır seni, yüzü dönük olur.
Gün gelir sırtındaki yükü ağır bulur,
Yolda bırakır seni , selamı soğuk olur.
Yiğidin gölgesi dar günde belli olur,
Su bulanık, yol pusudan.
Dost bildiğin döner senden,
Dostun düşman olur birden,
Geçme namert köprüsünden.
Yiğit olan düz yürür de,
Bir adım atmadan düşün yolunu,
Dost sanıp tutma sahte elini.
Hayat bir öğretmen, sınar sabrını,
Doğruyu seç, bırak yanlışlarını.
Hırsına kapılıp kaybetme huzur,
Dinle evlat, sözüm sana,
Hayat bir sır, bak derin yana.
Sevgiyle dokun her bahara,
Kırarsan dalları, döner sana.
Azla yetin, çokla doyar mı göz?
Gönül, yanlış yola sakın sapma,
Kötüden iyilik, yarar çıkmaz.
Bir iyilik et, kimseyi kırma,
Kötüyle dost olan huzur bulamaz.
Dünyanın hâline şöyle bir bak,
Dedi ki nasıl geçti ömür,
Kah ağlaya, kahı güle.
Kimi acı, kimi tatlı,
Göz açtım, kapadım ömür.
Varmı dedim geçen zamandan,
“Nasılsın?” diye sorma,
iyi değilim bu ara.
Nefesin yok,
soluksuz kaldı oda.
Her köşede eksik bir şey,
Ya nasip demiş,
nasipte yar ile olmamak da var,
gözlerinde bir ah, yüreğinde ince bir sızı,
kim bilir hangi kaderin kıyısında,
hangi yoldan dönmüş sevda.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!