Memleket bildiğin gibi değil,
Ne sevgi kalmış ne saygı, değil mi?
Her köşede bir hüzün, bir çile,
Gülüşler bile sahte şimdi.
Dostluklar çıkarla yoğrulmuş,
Sen onsuz yapamam dersin,
Geceleri döner durursun,
Boğar seni karanlık,
O sensiz neler yapar, bilemezsin.
Sen sesini özlersin,
Çekmediğin derdin acısını bilemezsin,
Söz kolaydır uzaktan bakana.
Bir yara, içten içe kanar bazen,
Ama görünmez göze, saklanır zamanla.
Gecenin sessizliğinde büyür acı,
Kimse bilmez ne haldeyim,
Gecenin koynunda sessiz bir fırtına gibi,
Sığmaz içime, taşar gözlerimden.
Dertlerim bile sabrıma hayran,
Bir sır gibi saklarım içimdeki isyanı.
Acı doldu her nefesim, bir kere,
Mazlumun halinden nice şey bilirim.
Yaralar açıldı hep aynı yere,
Zalim neymiş, zulüm neymiş bilirim.
Yürek yükü taşıdım dağ misali,
Bilmen nedendir bakışların nemlenmiş,
Gözlerinin gördüğü dertlerden değil.
Bakışların hüzünle mi süslenmiş,
O eski gülüşler, sırdaş değil.
Bir bulut mu çökmüş gönül semana,
Ankara yanmış, yıkılmış,
dumanda kaybolmuş anılar.
sen pavyon sahnelerinin gülü,
ışıklarla süslenmiş bir hüzün,
maltepe sokaklarında başıboş,
yorgun bir şarkının son notası gibi.
Bir kuşun göğe kanat açışı gibi,
bir çocuğun rüyasını korur gibi,
özenle seviyorum seni,
kırılmasın, eksilmesin, solmasın diye.
Gökyüzünü mavi isterim,
Memleketi yeşil…
Dağlarına bahar gelsin,
Toprağı bereket bilsin.
İnsanı özgür isterim,
Bırak karanlık kalsın,
ay, sen git bu gece,
Varsın yıldızlar da sönsün birer birer,
Gecenin örtüsüne sarılsın her şey,
Hiçbir ışık dokunmasın yaralarıma,
hayalim durma aklımda, sen git bu gece.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!