Birinin hatırası Şiiri - Mustafa Çeker

Bir gün herkes birinin hatırası olacak,
Eski bir albüm sayfasında, solgun bir tebessümle.
Duvarda asılı bir saat gibi duracak zaman,
İçimizde büyüyen o sessiz, o derin gürültüyle.
​Sokaklar eskiyecek, adımlarımız kaybolacak,
Yağmur sinecek bir zamanlar yürüdüğümüz yollara.
Belki bir çay bardağının buğusunda kalacak adımız,
Belki de rüzgârın taşıdığı kırık bir fısıltıda.
​Oysa ne çok şey biriktirdik göğsümüzde;
Kavgalar, sarılmalar, hiç bitmeyecek sanılan geceler.
Bir gidişin ardından bakakalan o yorgun gözler,
Ve boğazımızda düğümlenen o yarım kalmış cümleler.
​Bir gün bir eşyanın tozunda bulacaklar bizi,
Bir şarkının en hüzünlü nakaratında çalacağız.
"Biri vardı," diyecekler, "bir zamanlar çok seven..."
Ve biz sadece gidenlerin ardından bırakılan o iz olacağız.
​Tüm telaşlar sönecek, kederler anlamını yitirecek,
Geriye sadece yaşanmışlığın sızısı kalacak.
Kaçış yok bu son duraktan, kaçış yok zamanın elinden;
Bir gün herkes, ama herkes, birinin hatırası olacak.