Bırak Git Şiiri - Arzu Uschi

“Bırak git…” dedim içimden...
güneş vururken yüzüme...
“Uzak dur…” diye bağırdım...
Neden çıktın yine karşıma...

Bazı insanlar...
giderken yalnız gitmiyor...
bir insanın içindeki bütün ışığını da alıp gidiyor....

Sen öyle gittin...
Işığımı söndürdün ...
Ve gitti ...
Şimdi sen git ve dönme sakin..

Aşkı fazla önemsemedim ben aslında....
Birine böylesine bağlanacağımı düşünmedim hiç....
Ama sen…
Sen fark etmeden yerleştin içime....

Bir sabahın sıcaklığında...
gün ışığının tenime düşüşünde...
her güzel şeyin içinde biraz sen vardın....

Şimdi dönmüşsün...
Ne yüzle ?
Dönmüşsün...

Geç kaldın...
Çok geç kaldın...
Hem öyle geç kaldın ki...
ben seni beklerken içimdeki bütün mevsimler kurudu....

Uzak dur benden....
Uzak dur !!!
Çünkü sen giderken...
kalbimi yerinden söküp aldın....
Şimdi geri dönüp hangi parçayı iyileştireceksin ?

Bak yüzüme…
Orada eskisi gibi sana inanan kadın yok artık...
Yok ...
Sana yuva olan o kalp yok....
Yok artık ..
Bir duvar var şimdi...
Içimde...
Kalbimde...
soğuk...
sessiz...
yorgun....
Buz kesmiş....

Ve ne kadar yaklaşsan da...
geçemezsin artık tekrardan içime....

Bırak git....
Anılarını bırak....
Söylediğim sözleri bırak...
Gözlerimde kalan yüzünü bırak...
Bana “sonsuz seveceğim” diye fısıldadığın yalanları bırak....

Uzak dur artık...
Uzak dur ...
Çünkü senin yokluğunu taşımaktan
omuzlarım yoruldu....

Yine de yalan söylemeyeceğim...
sevgin hâlâ iliklerimde...
Bazen güneş vurunca içime ...
seni hatırlıyorum...
Bir şarkıda sesin dolaşıyor hâlâ...
Ama sen yoksun...
Yoksun !!!
Ve insan...
olmayan birine sarılarak yaşamıyor...

O yüzden bırak git...
Dön git ..
Nerden geldiysen ...
Oraya git ...
Ne olur...
bu kez gerçekten git...
Dönme sakin...

Ardına bile bakmadan git...
Beni değil...
bende kalan seni de al git....
Al git ...

Hatta nefret et benden...
Kolay olur belki....
Ama uzak dur artık....

Çünkü ben sana karşı
bir şey hissetmiyorum artık...
Hiç birşey...

Ne aşk…
Ne öfke…
Ne umut…
Ne kin...
Hiç birşey...

Sadece gündüz vakti içime çöken
sessiz bir boşluk taşıyorum...

Ve o boşluğun içinde...
durmadan aynı cümle yankılanıyor...

Bırak git…
Uzak dur…
Bırak… git…
bidaha çıkma karşıma ... Git !!!
Dönmeden git ...
Bir zamanlar bıraktığın gibi git...