Bırak Akşamı Lütfen Şiiri - Kasım Kobakçı

Ufuklar bitmez inan,
Uykular dipsiz umman,
Al sabahlar delirmiş,
Bırak akşamı lütfen.
*
Yıldızları saymak zor,
Hayaller sönmeyen kor,
Aydınlık gitsin sana,
Siyahı bağışla yâr.
*
Gizemler kucak açmış,
Güneş dağlardan kaçmış,
Aydınlık kalsın kışta,
Sun zifiri ruhuma.
*
Gölgeler derin izde,
Sessizlik asil gizde,
Kızı yutsun ışıklar,
Aksın karanlık göğe.
*
Hayal kurmak ne güzel,
Yalnızlık ruha özel,
Gidip alın güneşi,
Sunulsun ay ışığı.
*
Uykular uçtu kuşla,
Dilekler coştu aşkla,
Çekip gitsin sabahlar,
Lütfedilsin karanlık.
*
Vakitler durmuş orda,
Düşler uçuştu korda,
Uzaklaşsın gün şavkı,
Armağandır siyahlık.
*
Yıldız çizsin rotayı,
Gönül bulur yuvayı,
Söker elbet şafaklar,
Ver bana akşamları.
*
Koyu bir örtü inmiş,
Bütün telaşlar dinmiş,
Kopsun gitsin aydınlık,
Gökten düşsün karanlık.
*
Kucaklar mehtap camı,
Gönül deşer yaramı,
Aydınlık olmuş ufuk,
Bana yollansın zulmet.