Bir Zarın Bedeli Şiiri - Veli Alptekin

Bir masa, birkaç ışık, hepsi bu sandın
Cebindeki umutla oturdun başına
"Bir kere daha" dedin, döndü çarklar
Dönen çarkla birlikte gitti yarınların

Önce bozukluklar uçtu gitti
Sonra maaş, sonra birikmiş yılların
Borç kapıyı çaldı, faiz elini sıktı
Çaresizlik fısıldadı: "yanlış yollara bak"

Geceler uykusuz, zihin tetikte
"Kaybedersem" korkusu oturdu kalbine
Suçluluk, pişmanlık, ağır bir yük
Stres büyüdü, nefesin daraldı

Evde bekleyen vardı, haberin olmadı
Arkadaşın aradı, sesin çıkmadı
İşe geç kaldın, sözün unutuldu
Güven çatladı, bağlar bir bir koptu

Bedenin yoruldu, gözlerin daldı
Sağlık dediğin eridi gitti avuçlarından
Kazanç diye çıktığın yolda
En çok kendini kaybettin

Ey dost, unutma sakın
Kumar vaat eder, sonra alır götürür
Masadan kalktığında geriye
Sadece boş cepler ve kırık hayatlar kalır

Kazanan yok bu oyunda
Çünkü en büyük kayıp
Kumar masasına oturmaktır.