BİR TELDE İKİ SES
Sen baharsan, ben de dalın;
Kış uğramaz gölgeme artık.
Sensiz susar içimdeki bağ,
Adın düşer yaprak yaprak.
Sen yağmursan, ben de toprağın;
Derinlerde saklı ocağım.
Bir damlanla uyanır içim,
Küllerinden doğar bağım.
Sen türküsün, ben de sazın;
Telimde saklı avazın.
Rüzgâr değse tellerime,
Duyulur yine sevdanın.
Sen şafaksan, ben de gecen;
Sessizliğimde doğar rengim.
Bir iz bırakırsın kalbimde,
Yol olur bana nefesin.
Sen nefessin, ben de canın;
Sende dinlenir yorgun yanım.
Aynı telde çalar kalbim,
Sen türküm, ben de sazın.
YÜCEL ÖZKÜ
19 Temmuz 2026/10:07
Kayıt Tarihi : 2.09.2026 19:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!