Birimiz kışı, birimiz baharı yaşarken,
Habersiz aktı kalpten kalbe bir nehir.
Neydi başıma gelen?
Bir farklılık vardı onda,
Anlatmak kolay değil,
Ayrı zamanların insanlarıydık,
biliyorduk bunu.
Kader, her zamanki gibi ağlarını ördü,
Dağlar kadar engeller sıralandı
Ne bir kelam vardı ne de bir bakış;
Yine de unutulmadı.
Aylar geçti, yıllar geçti,
Saçlarıma aklar düştü.
Görüldüğü günden beri
Dönemedim eski hâlime
Yüreğimde kök saldı,sessiz bir sızı
İsmi sessizce içime kazındı,
Hala ilk günkü gibi.
İçimde ne fırtınalar koptu,
Sessizlik örttü her yeri.
Mesafeler hiç bir şeyi değiştirmedi,
Özlem ise hiç eksilmedi.
Yokluk bile izini silemedi.
Yollarımız bir daha kesişmese de,
Kalbimin titremesi hiç dinmedi.
Ömür sessizce tükenip gitse de,
Hatıraları içimde yaşamaya devam etti.
Bir ömre sığmayacak kadar büyük,
Ufuklara taşan bir nehir gibi,
Sessiz ama sonsuz bir sevda;
Belk dei sürecek. sonsuza kadar
mesakin-14/07/2026
Me SakKayıt Tarihi : 14.07.2026 01:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!