Harbi Özlemişim Şiiri - Ali Fırat Dicle

HARBİ ÖZLEMİŞİM

Gözü kararmış sevdalardan
Artakalan iki damla tutku,
Yanan kentten kurtarılmış iki kıvılcım gibi.
Arkamda balçığa batmış hatıraların çığlığı,
Pencerelere vuran o ağır, çamurlu gürültü.
Anırıp duruyorlar arkamdan,
Duyuyorum.

Siktir etmişim hepsini.
Söküp fırlatmışım ne varsa,
Yırtıp atmışım bir bilet gibi
Bütün geçmişi.
Ortada bir ben kalmışım, yalınayak.
Bir de sen varsın içimde
Düğüm üstüne düğüm.
Oturursun taa şuramda,
En dar yerinde kaburgamın.

Kafam kıyak,
Kendimden geçiyorum yine.
Yorulmuşum kendimi taşımaktan,
Bir yalnızlığı çoğaltarak.
Ki bu tam da bana göre.
Nefes gibi,
Ekmek gibi,
Zehir gibi
Özlemişim seni.

Harbi özlemişim.
Sahi, unuttum söylemeyi
Gel.
Sök al beni
Bu boktan dönemeçli yollardan,
Bitmeyen akşamüstlerinden,
İçime çöken karanlıktan.
Döndür beni
Evime,
Yurduma.

Bir nevi mesai seni beklemek
Bu kırık sandalyede düşmeden,
Şişenin dibini görmeden,
İçimdeki son kıvılcımı
Kendim söndürmeden.
Bekliyorum.