Bir kirpik meselesi sadece Şiiri - Gece ...

Bir Kirpik Mesafesi
​Kıskanırdım kirpiklerini,
Gözlerine bu kadar yakın oldukları için...
Ben sana uzun cümleler kurarken,
Onlar sana susarak dokunurdu.
​Bir ben uzaktım sana,
Bir de içimde büyüttüğüm o uçsuz özlem.
Ne zaman bakışlarını düşünsem,
İnce bir engel gibi girerdi araya kirpiklerin.
​Seni, sen fark etmeden yaşadım;
Görmeden seyrettim, dokunmadan sevdim.
En çok da ulaşamadan tükendim...
Kirpiklerin değdi her bakışına,
Bense değemedim bir anına bile.
​Belki de bu yüzden aşk;
Yanındakini değil, ulaşamadığını yakarmış insanın.
​Her gece, gözlerine varamayan bir yol gibi uzadım karanlığa,
Adını fısıldadım yastığıma...
Kimse duymadı ama içim dindi sandım.
Kirpiklerin uykuya kapandığında, ben sende uyandım;
Sen rüyalarında bile kendine yakınken,
Ben gerçeklerde sana bir ömür uzaktım.
​"Bir gün" dedim...
"Belki bir bakışın düşer üzerime,
O sık kirpiklerin arasından,
Bir parça ben sızarım kalbine."
​Olmadı...
Sen gözlerini yumdukça, ben silindim dünyadan.
Çünkü senin görmediğin her yerde,
Hiç var olmamışım gibi eksildim.
​Şimdi daha iyi anlıyorum:
Mesafeler kilometrelerle ölçülmezmiş...
Bazen bir kirpik kadar yakın,
Bir ömür kadar uzak kalırmış insan.