Ne güzel şey olurdu hatırlamak seni
Merdivenleri ağır ağır çıkarken
Selam verirken solumdaki oturakta oturana
Okşamak başını top oynamış bir çocuğun
Terli yorgun sırılsıklam alınlı çocuk
Karşılaşmak seninle
Bir sıranın son demlerinde
Ellerimizde tahta desenli tepsilerle
Oturmak sıralı
Seni görmek için kapıya sırtımı dönmek
Arkadaşı kaldırmak misal şaka yollu
Seni izlemek belki sen de bakarsın diye
Uzun uzun bakmak gözlerine
Bayılmak zarafetine
Köylü ellerin bir düşes gibi
Kıvrıldığı saatlerdir yemekhanede
Yahut senin sırtın dönük olunca
Düşmesi suya bir akşam gezintisinin
Gözlerinde, ellerinin zarifliğinde
Gezmenin imkansız oluşunu anlamak
Bir kere daha dürüstçe
Kimi zaman çalışmak yemekhanede
Paspas atıp çatal tabak silmek gün boyu
Yemek dağıtırken seni beklemek
Geçersin de belki bir an olsun görürüm
Unuturum diye yaptığım işi
Sıra sana gelince
Heyecanlı ümitli sarılmak işe
Dört koldan serice
Ancak tekrar
Düşmesi suya bir akşam gezintisinin
Gözlerinde ellerinin zarifliğinde
Gezmenin imkansız oluşunu anlamak
Bir kere daha dürüstçe
Senin de başını kaldırdığın gün ben bu
şehri çoktan terk etmiş olucam
20/07/2025 05.03
Emir TaşovaKayıt Tarihi : 11.08.2026 01:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!