Bir Kasım Sabahı Şiiri - Zehra Yurtseven

bir kasım sabahındayım
derin bir sessizlikte
eşsiz notaların huşusundayım

gıpta ettim serçe kuşuna
bir güz ağacının
kızıla boyanmış dallarındayım

sonbahar renkleri
ateşten kırmızı
güneşten sarı
içimi ısıtır

aldım çayımı
geçtim penceremin önüne
aklımda kızıl hatıralar canlanır

bir çakırkeyf yaprak
süzülerek yere düşüyor
sümbüllerin arasından
ıslak hercailer görünüyor.

ölüm ve yaşam iç içe
hüzün ve neşe ele ele
hayat gibi değip geçiyor kalbime

cevapsız sorular soruyorum kendime
kaç yıl yaşadım
kaç defa öldüm

yağmurdan sonra toprağa çalınan renkler gibi
geçmiş ve gelecek
zihnimde birbirine karışıyor
kör düğümlere dolanıyorum.

kulağımda kayıp bir beste
sanki bana beni anlatıyor
bir yaprak gibi dinginleşip
tutunduğum dalları bırakıyorum

bir kasım sabahındayım
sıcacık bir kızıllığa uyandım
sevginin mantığa galebe çaldığı andayım

çığlıklarım sessiz
duyulmaz
sükutun kazandığı noktadayım

bir güz ağacının
kabuk kabuk gövdesine sarılıyorum
her kat bir hikayeden kalanmış
katların arasında
kızıllığa boyanıyorum