Bir Kasım Sabahı Şiiri - Zehra Yurtseven

bir kasım sabahındayım;
derin bir sessizlikte
eşsiz notaların huşusundayım

gıpta ettim serçe kuşuna
bir güz ağacının
kızıla boyanmış dallarındayım

sonbahar renkleri ateşten kırmızı
güneşten sarı, içimi ısıtır
aldım çayımı, geçtim penceremin önüne
aklımda kızıl hatıralar canlanır

bir çakırkeyf yaprak süzülerek yere düşüyor
sümbüllerin arasından ıslak hercailer görünüyor.

ölüm ve yaşam iç içe
hüzün ve neşe ele ele
hayat gibi değip geçiyor kalbime

cevapsız sorular soruyorum kendime
kaç yıl yaşadım, kaç defa öldüm

yağmurdan sonra toprağa çalınan renkler gibi
geçmiş ve gelecek zihnimde birbirine karışıyor
kör düğümlere dolanıyorum.

kulağımda kayıp bir beste
sanki beni anlatıyor
bir yaprak gibi dinginleşip
tutunduğum dalları bırakıyorum

bir kasım sabahındayım
sıcacık bir kızıllığa uyandım
sevginin mantığa galebe çaldığı andayım
çığlıklarım sessizdir, duyulmaz
sükutun kazandığı noktadayım

bir güz ağacıyla bakışıyorum
kabuk kabuk gövdesine sarıldım
saf aşkımı yaşıyorum
her kat bir hikayeden kalanmış
katların arasında
kızıllığa boyanıyorum