Bir Kahpeden Eser Kaldı Şiiri - Duygusuz ...

Ben seni yüreğimin en derinine koymuştum,
Canımdan bir can bilip öyle değer vermiştim.
Seni severken dünyayı karşıma alırdım da,
Senin ilk virajda beni satacağını hiç düşünmemiştim...
Sert bakma öyle yüzüme, bu yorgunluk nedensiz değil,
Ben acılarımı satın almadım,
Bir kahpeden eser kaldı...

***

Aylarca gecemi gündüzüme kattım senin için,
Sen gül diye ben kendi içimdeki yangınları söndürdüm.
Ne zaman bir adım atsan ben sana koşarak geldim,
Ama sen her fırsatta içimdeki o temiz duyguyu harcadın.
Şimdi benden dik durmamı bekleme,
Ben acılarımı satın almadım,
Bir kahpeden eser kaldı...

***

Ne bir güzel sözün kaldı aklımda ne de bir tatlı tebessümün,
Her gün yeni bir yalanla çıktın karşıma.
Ben sana ömrümü serdim, sen üzerine basıp geçtin.
Gözümden düşen her damlanın bir hesabı var elbette,
Sanma ki bu suskunluğum çaresizlikten,
Ben acılarımı satın almadım,
Bir kahpeden eser kaldı...

***

Kapanmıştır artık sana dair ne kadar kapı varsa,
Sildim geçmişten adını, esameni bile bırakmadım.
Bundan sonra hangi sahte sevdada avunursan avun,
Bende bıraktığın bu yıkıntı senin baş yapıtın.
Başın dik gezme öyle ortalıkta,
Ben acılarımı satın almadım,
Bir kahpeden eser kaldı...

***

Gözün aydın, başardın en sonunda;
İçimdeki o inancı da kırdın, o yaşama sevincini de.
Artık ne yolunu gözlerim ne de bir daha adını anarım.
Seni Allah’a havale ediyorum, hesabım ona kalsın,
Ama unutma bu sözümü;
Ben acılarımı satın almadım,
Bir kahpeden eser kaldı...

***

Şair: Duygusuz Şair
Yazım Tarihi: 2026
Telif Hakkı: © Bu eser ve tüm telif hakları Duygusuz Şair'e aittir. İzin alınmadan ve kaynak gösterilmeden paylaşılamaz, çoğaltılamaz ve kullanılamaz.