İnsan mı ayak basan aynı toprağa
Çiçeği koparan,ağacı deviren
Yüzdüren gemiyi denizde
Uçağı göklerde süzdüren...
Yazan,çizen,
Seven, dövüşen ,
yenen,yenilen...
Bir gün öleceğini bile bile
Hiç ölmeyecekmiş gibi yaşayan
İnsan mı ehli kamil olan tüm canlılar içinde...
Kiminin keyfi yerinde,
Kimi ihtişamda,zenginlikte...
Kimisi ömür boyu çalışsa,
Yakasından tutmuş hayat
hep bir fukara,hep biçare...
Kiminin herşeyi var sözde
Ama neylersin ki;
İnsanlık yoksunu,yürek yoksunu özde...
Birinin ceketi yok sırtında
Dünyanın tüm dertlerini yüklenmiş sanki
Hayat mücadelesi yapışmış canına,
İnsan mı şimdi onlar
Ayak basan aynı toprağa?
Aynı toprak mı bağrına basacak
İkisini de bu yolun sonunda?
Kayıt Tarihi : 29.07.2026 08:34:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
28.07.2026 23:59 Arnavutköy




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!