Güneşi gömdüler bir gün
Işıksız kaldım
Goğümü deldiler
Ağladım
Eylül yağmuruydu
Sen sandım.
Sıradan bir Antalya sabahında
Gümüşten bir tebessüm eşliğinde
Merhaba dedik gökyüzüne aldırmadan
Nereden bilecektik ki bu rüya
Bu kadar erken bitecek
Boşalacak saganakları ayrılığın
Ah nasıl da söyleyiverdin elemlerimi
Senin bu tok sözlüğün yok mu
Ayrılır dar bir sapakda yolumuz
Düşmez mecralarıma senin
Göğünde ağan aşk yıldızı
Kendine çeki düzen ver
Omuzlarını düşürme
İlk kez mi sırtından vurdular
Üstünde dur ayaklarının
Kendine inan sadece
Bana bir mektup yaz
El yazınla ve sarhoşken mutlaka
Ve mutlaka bir sigara eşliğinde
Belki bir kaç göz yaşın düşer kağıda
En büyük aşkını anlatan ömrümün
Kucağında tonton bir ninenin
13 aylık biri öteki 92 kış saymış
İkisinin de altı bezli
İkisi de mamayla besleniyor
Muhtaç bakıma çaresi yok
İkisi de pek cümle kuramıyor
Bir gün
Yani demem o ki
O gün geldiğinde
Tüm dünya
Tüm sevdiklerimiz
Tüm sevmediklerimiz
Beni bekle
Sana gül çalarım
Papatya çalarım
İstersen
Ağaç bile çalarım
Olur ya kaderimden
İnsanlarımı tukettim
Şimdi yeni bir kentte
Yeni bir hikayede
Beni sevmeyecek
Yeni insanlarla tanışmak lazım
Tüm sevilmeyecek ozlelliklerimle




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!