O ki Rakı gibi biriydi
Ne şişede durduğu gibi durdu
Ne adabını bozdu giderken
Emek ve saygı beklerdi
Masanın karşısında
Rakı gibi biraz da sertti içimi
Umudu kırbaçladılar
Tüm ışıklar yanıyordu üstelik
Karanlık bir yelken
Kapalı duruyordu
Rüzgar yoktu şimdilik
Düşleri tirpanladilar
Kirpiğinin siyahında bir orman buldum
Yaktı ipek bakışlarında duman oldum
Gözlerini devirdin ya bir ağaç gibi
Sözlerini sakındın ya bir ceylan gibi
Dünü yanmış o ormanın külleri oldum
Saçlarının dalgasında bir limandı aşk
İkiye bölündü kalbim
Sevgiden bir çitle
Bir tarafı Eylül karası
Diğeri Haziran sıcağı
Yaşama sevincim
Ve Ondan kalan notlar
Elveda evrenimin dünyası
Elveda yaşam olan tek yeryüzüm
Elveda suyum, havam , ekmeğim
Büyütemediğim fidanım Elveda.
Bir gün bir rüzgar esti
Aklımı başımdan aldı
Bir kuş omzuma kondu
Dilinde gül dalı
Sonra sen geldin
Ve gülümsedin
Sen bir yaz yalanısın ömrümün
Talanısın gönlümün
Yaralısın dün gibi
Dur dinlen gitme bugün
Yarısısın göğsümün
Ölenin arkasında bıraktığı
bir çift ayakkabı gibi
Kapının önünde duruyorum
Ağıtlar yükselirken yüreğimden
Ben susuyorum
Buyur edilmeyen her günah
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!