Bir eşyan kadar yakın Şiiri - Gece Gözlü

​Kullandığın bir eşya olmak isterdim;
Mesela, saçlarına dokunabilmek için
Bir toka...
Parmaklarının arasından kayıp giden,
Seni her sabah toplayan,
Her akşam usulca çözülen
O küçük sadakat olmalıydım.
​Ya da hanımeli kokan saçlarını
Sabırla ağırlayan bir tarak...
Her düğümde sana biraz daha yaklaşan,
Her çekişte kalbine değen.
​Bir rüzgâr olmalıydım belki;
Saçlarını savuran, yüzünü okşayan,
Tenine değip kaybolan...
Ama en çok,
Kalbinin kıyısında duran o his olmak isterdim;
Kimse görmeden seni saran,
Kimse bilmeden sana ait kalan.
​Eşyan kadar yakın,
Nefesin kadar sessiz,
Ama bir ömür senden vazgeçmeyecek kadar derin...
​Bir gölge olmak isterdim;
Adımlarının hizasında yürüyen,
Güneş seni ne zaman bulsa
Sessizce yanına düşen.
​Yastığın olmak isterdim;
Yorgun başını bıraktığında,
En ağır düşüncelerini
Kimseye anlatmadan taşıyan...
​Dudak izini saklayan bir fincan belki;
Sıcaklığını avuçlarında çoğaltan,
Her yudumda sana sızan...
Ama en çok,
Kalbinde yer eden o görünmez boşluk olmak isterdim;
Adı konmamış,
Fakat eksikliği can yakan...
​Sana dokunmak için değil sadece,
Sende "var olmak" için.
Bir eşya kadar basit,
Bir sevda kadar vazgeçilmez.
​Dilinin fark etmeden mırıldandığı bir şarkı,
Gözlerinin içine bakıp seni anlatan bir ayna,
Uykuna sızan, rüyalarına dokunan bir gece...
​Ama yetmez... Hiçbir eşya yetmez aslında.
Ben senin nabzına karışan o atış olmak isterdim;
Adın anıldığında hızlanan...
Tenine değen rüzgâr değil, içinde esen fırtına;
Saçındaki toka değil, yüreğindeki sevda...
​Çünkü niyetim yakınlık değil;
Bir ömürlük iz gibi sende kalmak.
​Sakladığın o gizli çekmecedeki mektup,
Ansızın duyduğunda geçmişi uyandıran o koku,
Camına düşüp parmağınla izini sürdüğün o yağmur damlası...
Hepsi ben olmalıydım.
​Ama en çok,
Kalbinin içinde büyüyen o sessiz yer olmak isterdim;
Kimsenin ulaşamadığı,
Sadece benim adımla çarpan.
​Eşyan değil, alışkanlığın olmalıydım;
Yokluğumda eksilen, varlığımla tamamlanan.
​Ve bir gün aynaya baktığında,
Gözlerinin derininde beni görürsen;
Bil ki ben artık sana dokunan bir yabancı değil,
Sende yaşayan bir sevda olmuşumdur.