güzel gözlüm ne söylediysem, hataya büründü...
gözünden düşmüşüm, selam versem ayrılık,
günaydın desem veda...
uyusam pişmanlık, uyansam utanç
bir hata bir ömrün boğazında bıçak gibi durur mu
iki dudağının arasında affım, sevgim ve günlerim.
sultanım sen bana cennetinin bağışlanma kapılarını mı
yoksa cehennemlerden bir sancıyı mı reva gördün.
her kelimeyi önünde diz çöküp bekleten benim
sana yalvarmalarım, kapılarına ulaşmadı mı
benim sana teslim oluşuma boyun eğmiş bedenimi
sen kraliçem. benim asiliğim mi sanırsın
sen zincirimi çözsen bile. ben sana gönülden bağlıyım.
ayaklarına bağlı geceden gündüze üç asır geçti
asırlarımı dudaklarının kenarında mı ısırdın
sadakatimi ayaklarının dibine zincirle bağlayan bendim
Tanrıçam, gözlerime bakarak mı beni ezip geçeceksin?
ardında sürüklenen bedenimle mi yürüyeceksin.
bin bir kapıysa, kırka kadar saydığın,
kırkıncı kapıda eski bir idam sehpasıyım ben,
geri dön sultanım, kırk birinci kapıdan, bin bir kapıya
sana itaatlerimden dizelerle yazdım. bin birinci kapıdayım
sen yine birinci kapıyı aç yeter, yeter ki lütfet
sen bana bir kapıyı aç yeter. yeter ki affet.
utancım dönüşsün seni görünce diz çöken sövalyeye
hatalarım kırmızı halılar olsun ez geç gelirken.
günlerimi sana secde eden kulların gibi gör.
sevgimi bir saray bil, saygımın tahtında sen otur.
yaratılışım penceren olsun aç, nefes al
kapat kenarında bir şiir oku benim adım geçsin.
sen güneşi izle, ben sana bakarken solayım.
ben sana bakayım, sen yaratılışımı aç kapa
ömrüm olsan çok mu yük olurum sana
beni gömleğinin cebinde taşırsın, ne olur sevgilim olsan.
ne olur yarim olsan, ben yarım kalmışlığımı bitirsem.
ne olur benimle ol, benimle gel, benimle evlen,
eğer kendine sebep olacaksan, önce gel bana sebep ol
ben sana her şeyimle umut olurum, sen sil gözyaşlarını
benim sözlerimi esirgemem senin halini bilmememle
sözlerimi esirgediğimi bil, yokluğunu var sayma
sevgimi gizlediğimi söyle ama yokluğuna inanma
benim aydınlığım sensin gelmedim değil. ışıksızdım.
karanlığımı, yol bilmezliğimi ışıksızlığımdan say
tanrıçam bana ışık olman senden bir şey eksiltmez.
karanlığa çarpa çarpa gelmemi itaatimle onurlandır.
senin kulun oldum, ettiğim secdeyi tövbem bil
varlığımın sahibi sesin beni affetmek seni incitmez.
senin için yaşadım, varlığımı kendinden bil.
Kayıt Tarihi : 17.08.2026 17:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
