Binali Kılıç Şiirleri - Şair Binali Kılıç

Tüy,mü-mine diken olur,
Batar sabah namazında.
Gafil olup,ayılmayan,
Yatar sabah namazında.

İlimin yoktur durağı.

Gün gelse de, elin değse elime,
Mutsuzluk arada iter, sevdiğim.
Huzur kuşağını bağlar belime,
Hasret gömleğini çiter, sevdiğim

Senelerdir, gözüm yolu gözetir.

YATASIN

Sen ey uykuyu çok seven,sen varsın ya,işte sen
Korkarım böyle giderse,sen gaflete batarsın.
Sen uykuda bile,zikr-i,lisanda değil isen.
Yazık ömrün boşa gider,kendini aldatasın.

Duldalana,duldalana,
Yar giderken ne güzeldir.
Fistan giymiş etekleri,
Dar giderken ne güzeldir.

Akıl ermez bu hikmete.

Yazık ömrüm geldi gider.
Yar yedi, dünya bitirdi.
Yarin derdi etti,heder.
Yar yedi, dünya bitirdi.

Bu dünya, yara kalmadı.

Bu cennet atanın her köşesinin,
Bekçisi olmaya yemin etmişim.
Yetimin sahibi,yoksul cebinin,
Akçesi olmaya yemin etmişim.

Ortağı olurum,acı ve sızın.

Bir toplumda ser olursan, adaletten uzak kalma
Düşüp derbeder olursan, kanâatten uzak kalma
Yalan dünyanın varlığı, benimse ihtiyarlığı
Elden koyma kibarlığı, nezaketten uzak kalma.

Hürriyet için asker ol, sancak taşıyan nefer ol

Faydasız sohbetten, faydasız sözden
Köşede boynunu buran yahşıdır
Duymayan kulaktan, görmeyen gözden
Düşkünün halini gören yahşıdır

Asaletsiz avrat, asılsız tay dan

Güneşi dost sandım,ömrü ezeli.
Bir deste gül idim, derdiler beni.
Gönül bir yar sevdi,Kerem misali.
Ateşten gömleğe sardılar beni.

Ayrılık ağlattı,göz yaşım döktü.

Ben nasıl ben diyeyim,yakışmaz gurur bana.
Benim bende neyim var? düşünmez deli ben; de.
Mevlam ihsan eylemiş, akıl ve şuur bana.
Yaratan dan ötürü,beni sevmeli, bende.

Ben sığındım mevla'ya,başka kapı aramam.