SALİM BABA
Gözün aydın Salim Baba
Kurban seni tamir etti
Cefaya dedin merhaba
Kurban seni tamir etti
RAUF DENKTAŞ
Bin dokuzyüz yirmi dört yirmi yedi ocakta,
Hakim Raif bey oğlu, Baf’ta dünyaya geldi.
Fevzi Ati Lisesi, bin dokuzyüz otuzda
İstanbul’da okudu, ilim almaya geldi.
Bir yan da mutluluğum, bir yanda çilemsin sen,
Şu arap at gönlümü, firenliyen gemsin sen.
Şu yaralı kalbime hükmeden adem'sin sen.
O taht Saray senin mi? övünürsün mevkin le.
Mevsimlik değilsin ki, biçip atam ekin le,
Onu dost zannetme,gafil kardeşim.
Her gün boğazını sıkan dost, gibi.
Mert düşman olsaydı,eğerdim başım.
Kalbimi göğsümden çeken dost, gibi.
Sanki,garip bir muskadır, okunmuş.
Bugün merhabalar yarın ordayım
Çok özledim güldüreni, güleni
Ruhumda bir sıkıntı var, dardayım
Çok özledim,kıymetimi bileni
Bana derdin anlatanı özledim
Sen bir kahraman sın, görevin kutsal
Bize gül yetiştir güney doğu da
Göreve gönül ver biraz daha kal
Taze dal yetiştir güney duğu da
Haydi öğretmenim yak ışıkları
Ben şairim diyerek elime tutuşturdu
İmzalı birkaç kitap, aldım memnuniyetle
Şiirden bahsederek konuştu, konuştudu
Hiç birşey anlamadım, dinledim eziyetle
Kitapların başlığı konu olmuş sevgi'ye
GEZ DÜNYA'YI GÖR KONYA'YI
Sözlerinin doğrulukta yeri var
Çünkü orda muhabbetin ser-i var
Ben bilirim yaranların yari var
İnsan içindeki kini nefreti.
Atmayınca insan ola bilirmi.
Hayırlı bilgiyi hoş muhabbeti.
Satmayınca insan ola bilirmi.
Dürüst olup öz bilmezse özünü.
Yan yana dizilmiş doksan bin canı
Duydum sızılarım, yanar yüreğim
Bu vatan uğruna bunca kurbanı
Saydım sızılarım, kanar yüreğim
Kar çiçeği gibi düşmüş her yana
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!