BİLMEDİĞİN YERDEN
Bir sessizliğin kıyısından,
sana usulca yaklaştım.
Pencereye dalan bakışından,
kimsenin duymadığı iç çekişlerinden.
Haberin yok;
seni kimseye göstermediğin hâlinle seviyorum.
Kalabalıkta değil,
yalnızlığına dokunan ışığınla.
Sen saçlarını toplarken,
ben zamanın yavaşladığını hissediyorum.
Sen sıradan bir günü yaşarken,
ben içimde bir mevsim saklıyorum.
Belki hiç bilmeyeceksin;
bazı sevgiler,
sessizce büyür.
Bazı insanlar,
bir ömrün en sakin yerinde iz bırakır.
YÜCEL ÖZKÜ
28 Temmuz 2026/20:00
Kayıt Tarihi : 1.09.2026 20:20:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!