Bilincin Enkazı Şiiri - Rasimin Günlüğü

Sessizlik bir gürültü, uykusu gelmiş devin,
Ruhu çürük bir madde, camdan yapılmış evin.
Zamanın ötesinde, olmayan bir ödevin,
Kendi içine çöken, kara nuruyum artık.

Gölgesiz bir boşlukta, yankısız bir nidayım,
Ben hem kendi kurbanım, hem de son elvidayım. )
Mekânın bittiği yer, o sonsuz "hiç" edayım,
Kökleri göğe sarkan, bir kuruyum artık.

Ayna sustu, sır koptu, suret artık karanlık,
Ebedi bir yokluktur, bende kalmayan anlık.
Varlıktan istifa eden, o dilsiz kahramanlık;
Sonsuzluk denizinde, bir kuruyum artık.