Bilincin Enkazı Şiiri - Rasimin Günlüğü

Sessizlik bir gürültü, uykusu gelmiş devin,
Ruhu çürük bir madde, camdan yapılmış evin.
Zamanın ötesinde, olmayan bir ödevin,
Kendi içine çöken, kara nuruyum artık.

Gölgesiz bir boşlukta, yankısız bir nidayım,
Ben hem kendim kurbanım, hem de son elvidayım.
Mekânın bittiği yer, o sonsuz hiç edayım,
Kökleri göğe sarkan, bir kuruyum ben artık.

Ayna sustu, sır koptu, suret artık karanlık,
Ebedi bir yokluktur, bende kalmayan anlık.
Varlıktan ayrı düşen, o dilsiz kahramanlık;
Sonsuzluk denizinde, bir kuruyum ben artık.