Bilimin Işığı Şiiri - Kasım Kobakçı

Işıl ışıl taç gelsin, taç kavgası gelmesin,
Taç giyenler maziye dalıp, hayal görmesin...
*
Bir döneme simgeydi, o süslü altın başlık,
Koskoca bir krallık, yaşadı hep şaşkınlık...
*
Hayır! Koca devleti, yıkan bu takı değil,
Ufku dar zihniyetin, gururudur, bunu bil...
*
Dedikodu, şatafat... Eski yurdu mahvetti,
Şu zavallı nesnenin, adını da kirletti...
*
Bir süre o taçların, incileri döküldü,
Şimdi müzede hepsi, kibirler de söküldü...
*
Genç beyinler, taze can... İşte asıl hazine,
Eski taçlar sığamaz, aklın terazisine...
*
Fikri geri sarmaya, taçtan simge aranmaz,
Bilimin ışığıdır yolumuz, hiç kararmaz...