Bilge Çınar Efendi Şiiri - Kasım Kobakçı

Sözü dilden akıtan, hikayeci ozandı,
Gür bir nidası koptu, sahnelerden uzandı.
Seyirlikte baş çeken, Bilge Çınar Efendi,
Anlattığı destanla, gönülleri kazandı.
*
Çirkinlikler üstüne, mizah ile gidendi,
Duruşuyla daima, tabuları delendi.
Kahvehanede gülen, Bilge Çınar Efendi,
İnsanlık kavgasına, ömrünü vakfedendi.
*
Hasanlar çırakların, tecrübesini över,
Ayşeler pîrlerini, dualar ile sever.
Perde arkasındaki, Bilge Çınar Efendi,
Göçüp gitse cihandan, feyzi ebedi sürer.
*
Fesi yana eğikçe, bakışları yamandı,
Tokmağını vurdukça, izleyenler inandı.
Halkın derdine çare, Bilge Çınar Efendi,
Kıssadan hisseleri, ruhlara bir dermandı.
*
Kah ağlattı milleti, kah kahkaha attırdı,
Zalimin zulmü varsa, mizahıyla batırdı.
Karagöz'e can katan, Bilge Çınar Efendi,
Fakirin sofrasına, tatlı neşe yatırdı.
*
Meydanlar öksüz kaldı, mendilini katladı,
Sandalyesi boşaldı, gökyüzüne atladı.
Anıtsal bir efsane, Bilge Çınar Efendi,
Bıraktığı masallar, bulutlarda çağladı.