Bilecektiniz Şiiri - Kasım Kobakçı

Duyulurdu, dile gelse tahtalar.
Devrildiğinde ağaç, geçip de yıllar,
Gizli anların, aşk dolu öykülerini,
Yalnız rüyaların, karamsar hüznünü,
Sevgili hasretini,
Fakir sabahların, uykusuz seherlerinde,
Geçen dertlerin, hangisi hoş.
*
Anlaşılırdı, söz etse sehpalar.
Eskidiğinde meşe, akıp da zaman,
Saklı zamanların, gönül dolu dizelerini;
Arzu düşlerinin, korkulu anlarını,
Serin yatkıları,
Yoksul şafaklarda, uykusuz devirlerde,
Yaşanan sıkıntıların, nesi güzel.
*
Viranelerde, meydanlarda, hazır ol da,
Dolu, yalnız insanlarla,
Dünya gurbetine bırakalım, kadim şehri,
Kana kana, seyretsin herkes,
Neşelensin her bir, yalnız gönül.
*
Bilecektiniz, konuşsa iskemleler.
Yıprandığında ceviz, akıp da yıllar,
Hazin hatıraların, içten şiirlerini,
Umutsuzluk hayallerinin, kabusunu,
Issız yatağı,
Kimsesiz sabahlarda, bitmeyen geceleri,
Çekilen üzüntülerin, faydası ne.