Bilal Esen Şiirleri - Şair Bilal Esen

Yakıyor
Denizlerden almış gözün rengini
Soyların asildir özün bakıyor
Güzelliğin destan, aşmış bendini
İçin, için tüten közün yakıyor.

Bilirim yasaklısın seni sevmem haramdır
Gönül ferman dinlemez aşkın yasakta olsa
Sevip kavuşamamak yüreklerde yaradır
Yoluna başım koydum sonu mahpus da olsa.

Yasak aşkla yaşamak zordur vuslata ermek

Ömrüm gelip geçerken bir huzurum olmadıysa
Acıya dost diyerek sarılmaya mahkûmum
Haykırdığım sesimi kimseler duymadıysa
Hayatın tutuklusu yaşamın mahkumuyum.

Göz yaşına bakmazlar nasıl yaşarsan yaşa

AYNISI KAYITTA VARIŞ
Pul Ettin Beni ismiyle

Bir ışık yak!
Seni sevmek suç ise ver cezamı çekerim
Tutmaz isen elimden bu diyardan giderim
Sensiz geçen hayatı bir çırpıda silerim
Yeter ki bir ışık yak vuslatı bana göster.

Hatalı yaşamlar akıldan gitmez
Her şey geçti artık vah demek yetmez
Bilesin son pişmanlık fayda etmez
Kurumuş ağaçlar yeşermez artık.

Gençlikte hoş sohbet güzel yaşardın

Yetmiyor çabalar kaldım çaresiz
Hayat cehennemden beter Allah’ım
Şu mahzun yüreğim aşktan habersiz
Vazgeçtim hayattan yeter Allah’ım.

Bıktım bu hayatın zulümlerinden

Yeter ki!
Gökyüzünde güneş gibi doğacağım
Üzerine sicim sicim yağacağım
Yüreğine aşktan bir yol yapacağım
Yeter ki evet (okey)de tatlı dilinle.

Kul ister istemez dünyaya gelir
Yaşam savaşını mecburen verir
Zaman geçtiğinde bel bükülünce
Yolun sonu acep buna mı denir.

Ey insan oğlu bil ki dünya yalan
Baki değil şöhretin nede köşkün
Bakmışsın toz olmuş elinde kalan
Ne olur ne olmaz yarını düşün.

Her yüze gülenin ardından koşma