kimde kalayım ben şimdi.
kim alsın beni burdan.
kim evine misafir edip bana bir tas su içirsin.
kim tanısın da acısın.
kim kim kim.
ben buralı degilim. ya hemşerilerin beni sıgındıgım kulbeden kovarsa
neden benimle uğraşıyorsun diye sordu
sadece yazmak için inan ki güzel bulduğum için değil seni dedim.
ben kimseyi sevemem
içimde ölü bir kız var
ve kokusu yayılmıştır her tarafıma.
kime gitsem ya da kim benim yanıma gelse
sağa baktım sola baktım
tepeden aşağı yuvarlandım
bir an rüyadan uyanacağım sandım
Herkesi affediyorum.
HERKESİ AFFEDİYORUM.
ŞEHİRİNE İLK GELDİGİM GÜN BANA ADRESİ YANLIŞ GÖSTEREN.
ELİMDE KOCA VALİZERLE ORDA BURDA DOLANMAMA NEDEN OLAN HEMŞERİLERİNİ DE,
TELEFONUMU ÇALAN ADİ HIRSIZINI DA,
bak günaha giriyorsun
yalandan yere yemin etme
bana gelip bende seni seviyordum deme
istemiyorum..
kırmızı gülü attım elimden
yaralarıma merhem çaldım
Sayın çok sevdigim sevgili.
Dünkü sarsıntısı büyük kavgamızdan sonra
bir o yana bir bu yana dönüp durdum. saat sabahın beş buçugu olmuş ben daha uyuyamamıştım bile. düşündüm çok şey geldi aklıma birden. hepsini teker teker düşündüm.
bir kendime baktım.
binalarımda kırıklar çatlaklar var mı diye.
bu fiziksel saldırının ardından psikoljikmen çökme tehliksiyle karşı karşıyaydım. aklımda gelip gitmeler, dilimde kekemelerin dışında bir şeyim görünmüyordu. sanırım onlarda olayın şokundan olsa gerekti.
senin şehrine giden
bir otobüs kalkar Ankara dan
sen oturup da beni bekleme
şehrin sokakları bomboş.
bir tek araba bile geçmiyor yoldan.
herkes evlerine çekilmiş
perdeleri çekmişler
kimisinin ışıkları bile sönmüş
yatıp uyumuşlar.
benden sana son bir göz yası arkadaş
arkana bakma bir daha
artık yok o küçük kız çocuğu
sayende oda büyüdü
acıyı öğrendi
attı elinden elma şekerini
sen beni bir kere bırakıp gidersin.
ikincisi için tekrar geri dönmen gerekecek.
oysa ben..
kaç kere kalırım bilir misin.
kaldığım yerde kalırım
bir iki üç beş




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!