Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Anlatmasi öyle zor ve uzunki kendimi..kulaklari sagir eden keskin bir sehir gürültüsü altinda söylemek istediklerimi anlatması ne zor...
Ama artik biliyorsunuz ben o kizi gördüm sevdim ve yazdim...kendimden gectim bana o diye seslenilmesini istedim.bak görüyosunuz yine onu anlatiyorum hayatim o olsa gerek...ben .. yasindayim hala,buyumedim ve gitmedim.
Sehrine istanbul'a onu unutmak icin geldim,seni gördüm ve tanidim..
ve anladim sonunda o kizin hicbir seyime layik olmadigini..hala ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!