sen bana bir kelime söyledin
ben
sensizliğin kitabını yazdım.
sen o kelimeyi at elinden.
ben sana koşa koşa gelirim.
saat 23. 13
ve günlerden çarşamba akşamı
yine böyle bir günde yazmıştım
aşkımızın son çarşambası şiirini
gözlerini göremiyor artık gözlerim
ve işte beklenene yağmur geldi.
hem de gök gürültüleriyle
pencereyi açtım
ellerimi uzattım
bir kaç damlayı tutup
yere düşmesini engelledim.
Saat 15.22
Günlerden bugün ne olduğunu unutmuşum
Pencere kenarındaki masamda
Çayla şekerle baş başa kalmışım.
Ahmet Kaya' dan dinliyorum.
' Öyle bir yerdeyim ki ne karanfil ne kurbağa..' şarkısını.
Bir utanc mi diyemedigim sana.
Zordur derler olanla olmusa care olmak.
Hecelesem ismini anlarmisin sevildigini.
Yok yok! diyemem!
Bir suc bin gunah bende de,
Iki kara göz sende...
hayal üretim merkezi
Ankara ' dan ayrılıyor.
Ne kadar kilometre kare uzağına gidebilirim ki
aşk tadında bir şeylerdi yaşadığımız
sana göre.
Aşk adındaydı oysa senin.
bana göre.
bu yüzdendir hep adını söyleyip duruyordum
aşk nedir diye soruldugunda bana
bazen verecek bir cevap bulamadıgım
bazende cevabı bulup da sustugum haldir.
aşk nedir diye karsıma çıkıp sorsan
yüzüne gülümser işte bende aşk bu derim :)
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!