sevdigim!
bir kızım olcak yakında. aşkı da sana benzeycek huysuzlugu da tatlılıgı da. gözlerine baktıgımda seni görecegim. ne zamana kadar senin isminle çagıracagım kızımı bilmiyorum.
annesi!
kızımın bi emekledigini görecegim ama korkuyorum,
o da birgün kalkıp gider mi senin gibi..
''KapiniN kOLuNa uzanaCAk yasa GeLdiqindE Gtmeyi ôGrenir iNsAn..''
-o yaşa gelene kadar.
belki de gitmeyi unuturur.
alıştığı o yerde kalmayı
orada kök sarmayı dener.
kendini buralardan sür
git başka şehirde
mutluluğu ara bul.
onun dizinin dibinde otur
yalnız onu sev
her şeyden herkesten çok sev.
Dumani tuten kirmizi kiremitli ev!
Yok mu baska siir yazilacak yer?
Pembe kazak kizil sac bir cift sari cizme.
Bu evde bir guzel vardi simdi nerde?
Dumani tuten kirmizi kiremitli ev söyle...
Sokaginda ben penceresinde sen!
yazmıyor degilim
yazamıyorum.
nasıl anlatacagım seni bu kez
bilmiyorum.
yarın ankarada dan ayrılıyorum
beni ugurlamaya gelecekmisin
Benim alnımdaki yazıya ismini koymuşlar
çektiklerim kaderimdenmiş meğerse hep.
Bilseydim senin isminin o olduğunu
Bu kadar sitem etmezdim lanet okumazdım
kaderimi sever
Kaderimle barışık yaşardım
Ilk gun ilk heyecan,
Ama yoksun neye yarar.
Yeni yer yeni insanlar.
Herkes kendi halinde.
Ama yoksun beni kim anlar.
Kalbim
Kalbim
Kaldın ortada yapayalnız
Gelen geçen sana bakar da güler
Kendini ne hale soktun böyle
Kalbim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!