Beş Gizemli Kent Şiiri - Kasım Kobakçı

Göğe beş gizemli kent kurdu,
Yıldızdan taçları uydurdu,
Hepsine şakaları sordu,
Hep zamanın kalbinde durdu,
Üstüne sihirli ad verdi.
*
İlkini soyut suya çizdi,
İkinci dağı göğe dizdi,
Üçüncü denizde o gezdi,
Dördüncü yolu sözden sezdi,
Beşinci ruhuna renk serdi.
*
Boşluğa beş sarı renk saçtı,
Fırçası buluttan yer açtı,
Boyalar neşeyle hep kaçtı,
Rengarenk bir kedi baş taçtı,
Gözlere uzaydan sır erdi.
*
Birinci lekeyi ay içti,
İkinci boyayı yel seçti,
Üçüncü ton ile kuş geçti,
Dördüncü fırça da yer deşti,
Beşinci damlaya yol verdi.
*
Evrene beş deli ses sundu,
Notalar bir garip efsundu,
Sessizlik ormanı hep dondu,
Yankılar zihnine sır kondu,
Ezgiye şifreli dil gerdi.
*
İlkini arp ile şen çattı,
İkinci ritme de gül attı,
Üçüncü perdeyi kör sattı,
Dördüncü şarkıda dert battı,
Beşinci koroya can verdi.
*
Göklere beş garip his saldı,
Yıldızlar boşluğa hep daldı,
Kederler neşeyi de çaldı,
Anılar maziye geç kaldı,
Hepsine gizli bir kan serdi.
*
İlkini ateşe o döktü,
İkinci nefrete diz çöktü,
Üçüncü şefkati can söktü,
Dördüncü korkuya bel büktü,
Beşinci hasrete son verdi.
*
Çöllerden beş koca dağ aştı,
Irmaklar coşkuyla hep taştı,
Gezginin yolları kör şaştı,
Zirveler göklere ulaştı,
Yönlere esrarlı el verdi.
*
Birinci lodosun can sıktı,
İkinci poyrazı taş yıktı,
Üçüncü melteme kul bıktı,
Dördüncü kara yel sel çıktı,
Beşinci tufana can serdi.
*
Uykuda beş kara düş gördü,
Gecenin saçına tel ördü,
Gerçeğin yüzüne sır dürdü,
Sessizlik sonsuza dek sürdü,
Gizeme kilitli yay gerdi.
*
İlkini zindana can itti,
İkinci vizyonu kör bitti,
Üçüncü hülyaya gam yetti,
Dördüncü seraba o gitti,
Beşinci rüyaya gül verdi.
*
Yüzlere beş sahte süs taktı,
Aynalar gerçeğe kör baktı,
Gözyaşı nehirde ters aktı,
Şeytanlar meleğe gül attı,
Yüzlere yepyeni ruh verdi.
*
Birinci sureti kim buldu,
İkinci tebessüm tez soldu,
Üçüncü kahkaha saç yoldu,
Dördüncü ifade taş oldu,
Beşinci maskeye iz serdi.
*
Boşluğa beş heceyle güldü,
Manayı ikiye sır böldü,
Cahiller korkudan tez öldü,
Gözyaşı çöllere hep göldü,
Destana alaycı yön verdi.
*
Birinci mısrada can yandı,
İkinci satıra kim kandı,
Üçüncü şiiri kul sandı,
Dördüncü ahengi o andı,
Beşinci mısraya sır erdi.