ROSA / ÇIĞLIK
Sen bir sözcük bıraktın ardından Rosa
Ben gözlerimi…
Yalnızlık elden ele çoğalageldi
Gönüller kuraktı
Su aktı
Çiçek yeşerdi
Ama yol bir türlü bitmek bilmedi
Yoldan kısadır ömür
Gözlerden başlar
Şarap gibi akar
Kederleri yakar
Bıraktığın bütün kederleri ömrümle yaktım Rosa
Artık gelebilirsin yurduna
Yurdun ki,
kuşatmalarda teslim olmamış, kalbimdir
Savaşmadan da işgal edilir,
Ve seni en çok o yaşatır Rosa
Sesini bir kez daha duysa
Erdal Karadağ
11 Nisan 2013
Kayıt Tarihi : 22.04.2018 00:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
