Bensizlik Mesaisi Şiiri - Efe Güngör Gül ...

Tanımlayamadığım, bana tanıtılan yüzler
Bir aile sofrasında parçalanmış düşler
Tutanacak bir dal var mı? Bak bakalım etrafına
O dağların arasından taşar artık kanlı bir sıla

Çıktım evden, neden çıktığımı unutup döndüm
Meydanda seni hatırlatan kitaplar gördüm
Almadım onları, sokmadım evime
Peşimden gelip işlenmişler tenime

Sûretime bakarak okuyup anladım seni
Sen oldum ben, ben ise meçhul bir deli
Ben oldun mu sen? Anladın mı sensizliği
Tattın mı yüreğimdeki çaresizliği

Tüm gece sayıp sövdüm bensizliğe
Unuttum sensizliği, kendimi göremeyince
Konuştum seninle, sana hiç gelmemişim
Görenler olmuş, o sandala binip gitmişim

Ne sende kaldım artık, ne o eski evimde
Bir kaftan gibi bıraktım tenimi o sahilde
Artık ne bir dağım var, ne kanlı bir sılam
Mavilikte kayboldum; ne soranım var, ne bulan.