23.57 Şiiri - Efe Güngör Gülsever

Gözlerinin kıyısına varmaya üç dakikam kalmış
Anlayamamışım bu idrak ötesi yanılsamayı
Bir meddah edasıyla Tanrı’ya sunarken hezeyanlarımı
Lete’nin kıyısında uyanıyorum, solmuş bir apori gibi bekliyorum

Duyuyorum uzaklarda bir çocukla anne kahkahası
Haykırıyorum aetherin ortasında mahvolmuş duygularımı
Vahiyler gelmiyor göklerden bana, kurtuluşu kestiremiyor gözüm
Tok sofralara oturuyoruz, senfoniler dinliyoruz, Elen

Saatler duruyor şimdi, donuyor bu büyük salon
Gözlerin mermer bir heykel gibi sessiz ve yabancı
Biz, bu süslü masada iki çürüyen beden gibi
Hiçlikten payımıza düşen payı bekliyoruz sessizce.